search

ΔΙΕΘΝΗ

Μπερδεμένο ως προς τον μουσικό του προσανατολισμό και αρκετά αδύναμο στιχουργικά, απογοητεύει όσους έχουν χορέψει στα indie clubs με τα τραγούδια τους...

Label | ANTI-
Κυκλοφορία | 4/2019
Βαθμολογία | 5,5

Ως την πιο ειλικρινή μουσική προσπάθειά του χαρακτήρισε ο frontman των Drums Jason Pierce το Brutalism, που είδε το φως των καναλιών διανομής τον Απρίλιο. Frontman μόνο κατ' όνομα βέβαια (πλέον), καθώς το έτερον ήμισυ στο γκρουπ, ο Jacob Graham, ανακοίνωσε την απόσχισή του το 2017, λίγο πριν την κυκλοφορία του 4ου κατά σειρά δίσκου Abysmal Thoughts. Και αν και η ειλικρίνεια του Pierce δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση, η απουσία του Graham διατηρεί σταθερό τον απόηχό της, στοιχειώνοντας το όνομα The Drums –λες και είναι γραφτό ν’ ανήκει σε ντουέτο, και όχι σε σόλο εγχείρημα. 

Δύο χρόνια και δύο δίσκους μετράνε λοιπόν οι μοναχικές αναζητήσεις του Pierce· αλλά, αν και ο πειραματισμός είναι πάντα ευπρόσδεκτος, δεν φέρνει σε κάθε περίπτωση τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στο Abysmal Thoughts τη γλίτωσε φτηνά, καθώς η σκοτεινή indie pop των Drums αναδύθηκε στέρεη και σίγουρη για τον εαυτό της, με όλα τα twists να υποδηλώνουν μια αποτελεσματική εξέλιξη. Όμως το Brutalism μοιάζει να χάνει αυτό το στοίχημα

Το νέο άλμπουμ προκύπτει μπερδεμένο ως προς τον μουσικό του προσανατολισμό, σαν πρόχειρο σκίτσο του Pierce καθώς άκουγε από την αρχή Cure και Joy Division· αλλά και αρκετά αδύναμο στιχουργικά, σε σύγκριση με τον πρότερο έντιμο βίο του ντουέτου. Φωνάζει από μακριά τις πρωτόλειες ασκήσεις του Pierce πάνω στην electro αισθητική, ενώ στερείται παράλληλα των κρίσιμων εκείνων αιχμών που κάνουν έναν δίσκο να ξεχωρίσει στη λαίλαπα των ψηφιακών κυκλοφοριών της εποχής μας. 

Τον τίτλο τέτοιων αιχμών διεκδικούν η φρέσκια νότα του “Blip Οf Joy” και το “Body Chemistry” –μια άγουρη μεν, ενδιαφέρουσα δε σπουδή στους New Order: ένα ματζόρε new wave, το οποίο σε τραβάει λίγο από τον γιακά για να σε ξυπνήσει μέσα σε μια κατά τα άλλα άνευρη κι επίπεδη απόπειρα του Pierce να μας συστήσει τον αληθινό του μουσικό εαυτό. 

Σχεδόν 10 χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που δυο παιδιά από το Μπρούκλιν έγραφαν τραγούδια σαν το “Days” –που μέχρι και στον Trentemøller «γυάλισε». Ο Jason Pierce του σήμερα, μοιάζει να θέλει να ξεχάσει εκείνες τις ημέρες. Προσπαθεί λοιπόν να καθαρίσει τον ήχο του γκρουπ, να ενσωματώσει νέα στοιχεία, να εξελιχθεί· αλλά στο κανάλι εξόδου το αποτέλεσμα καταγράφεται μισερό, λειψό. Όσοι έχουν χορέψει στα indie clubs με Drums στη διαπασών εύχονται ολόψυχα να βρει γρήγορα αυτό που του λείπει. 


ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

The Cranberries - In The End

Μιχάλης Τσαντίλας

Dine Doneff - In/Out

Βαγγέλης Πούλιος

Rammstein - Rammstein

Παναγιώτης Λουκάς

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Are you ready to rock?

Freddie ή Janis; Eσύ πόσα αστέρια θα συναντήσεις αυτό το καλοκαίρι;

Release Athens 2019 μέρα 4: New Order + Johnny Marr, Morcheeba, Fontaines D.C., Ta Toy Boy

Μεγάλοι πρωταγωνιστές στην Πλατεία Νερού ήταν τελικά τα φαντάσματα των Smiths και των Joy Division,…

Στην τελική ευθεία για το Plisskën Festival 2019

Τρίτη 25, Τετάρτη 26 + Πέμπτη 27 Ιουνίου στην Τεχνόπολη, με Boiler Room, 3 σκηνές και 34…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Jethro Tull

Πήγε στο Ηρώδειο να τους δει και συνάντησε έπειτα και τον Ian Anderson

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 1: From Jimmy to Iggy, 1947-1970

Είναι ο πρώτος που έκανε stage diving σε μια συναυλία στο Ντιτρόιτ, ο πρώτος που αποφάσισε πως έχει…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…